Όταν πέθανε η Marvel (σε στυλ 'Game of Thrones')

Το σύμπαν της Marvel φτάνει στο τέλος του με μια σειρά που θυμίζει "Game of Thrones".

Αυτό το καλοκαίρι η Marvel φτάνει στο τέλος της.

Αυτό το καλοκαίρι η Marvel φτάνει στο τέλος της.

Φυσικά όχι, αλλά μείνετε μαζί μας. Η μίνι σειρά “Secret Wars” που ξεκίνησε αυτό το μήνα και θα ολοκληρωθεί στα 8 τεύχη, έχει ως αποστολή αυτήν ακριβώς: Να φέρει στο τέλος του το σύμπαν της Marvel.

Όπως το ξέρουμε, τουλάχιστον.

Inline Image

Χωρίς πολλές-πολλές λεπτομέρειες, αυτό που βασικά συμβαίνει είναι ότι τα δύο κυρίαρχα σύμπαντα της Marvel συγκρούονται, καταστρέφονται, και στη θέση τους το μόνο που απομένει είναι ένας πλανήτης που πρόλαβε να φτιάξει ο Dr. Doom (μη ρωτήσεις, απλά δέξου το) φέρνοντας μαζί διάφορα υλικά από κάθε παρελθοντικό στοιχείο στην ιστορία της Marvel. Ο πλανήτης-Φρανκενστάιν του Doom έχει μορφή που παραπέμπει στο Γουέστερος, με ένα μεγάλο βασίλειο και επιμέρους περιοχές που είναι υπό τον έλεγχο διαφορετικών ‘σερίφηδων’, με ένα μεγάλος τείχος που προστατεύει από τις φρίκες που ξέμειναν απέξω.

Όλα αυτά δηλαδή δεν είναι παρά μια αφορμή για να σχηματιστεί εκ του μηδενός μια εναλλακτική πραγματικότητα στην οποία ο αναγνώστης θα συναντήσει ένα σωρό γνώριμες ιδέες, χαρακτήρες και ιστορίες του παρελθόντος, σαν ξεχωριστά βασίλεια το ένα δίπλα στο άλλο. Οι X-Men του ‘92. O Apocalypse. Το House of M. (Και δεν ξέρω αν φαίνεται καθόλου ότι από Marvel διαβάζω X-Men κατά 70%!) Οι Thor σαν εναλλακτική Night’s Watch που επανδρώνουν το τείχος/SHIELD και προστατεύουν το Γουέστερος, δηλαδή το βασίλειο του Doom, από τα Marvel Zombies και από τη στρατιά του Ultron.

Inline Image

Πάντα αυτού του τύπου οι ιστορίες έχουν ενδιαφέρον για τον αναγνώστη που έχει αφιερώσει χρόνο σε αυτούς τους ήρωες και αυτά τα σύμπαντα. Το να βλέπεις γνώριμους χαρακτήρες σε μια διαφορετική κάθε φορά κατάσταση δε θα γίνει ποτέ βαρετό. Ειδικά αν, όπως έξυπνα σκέφτηκε εδώ η Marvel, επρόκειτο οι ρόλοι αυτοί τη φορά να είναι δανεισμένοι από τη μεγαλύτερη σειρά του πλανήτη.

Α, και ναι, επίσης ό,τι βλέπουμε αυτή τη φορά ‘μετράει’. Δεν είναι what if δηλαδή, αλλά το status των κόμικς της Marvel όντως θα αλλάξει μετά από αυτή την ιστορία.

Το μεγάλο πρόβλημα της υπόθεσης είναι πως ο casual αναγνώστης θα ανοίξει το πρώτο τεύχος και θα καραφλιάσει: Σε μια απολύτως λάθος στρατηγική κίνηση, η Marvel κι ο σεναριογράφος Τζόναθαν Χίκμαν επέλεξαν να ανοίξουν το “Secret Wars” με τον επίλογο των όσων συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια κι οδήγησαν εδώ. Βλέπουμε τις τελευταίες στιγμές του σύμπαντος και προσπάθειες των ηρώων να το σώσουν. ΟΚ, τίποτα δε βγάζει νόημα αν δε διάβαζες προσεκτικά Avengers αι 2-3 ακόμα τίτλους τα τελευταία χρόνια, αλλά το υπόσχομαι, από το 2ο τεύχος όλα φτιάχνουν. Το σύμπαν καταστρέφεται στο τέλος του 1ου, άρα μικρό το μπλέξιμο, μικρό το κακό.

Inline Image

Το 2ο τεύχος, που θα έπρεπε να είναι 1ο, ανοίγει με -ουσιαστικά- ένα εκτεταμένο tour στις διάφορες τοποθεσίας του νέου Γουεστερικού σύμπαντος της Marvel. Ο Thor στην πρώτη του μέρα στη δουλειά ως μέλος της Night’s Watch/Ασπίδας, μαθαίνει τα κατατόπια από τον ανώτερό του, ο οποίος τον ξεναγεί στα διάφορα βασίλεια. Η προς το παρόν στοιχειώδης πλοκή μας οδηγεί στο βασίλειο του Sinister ο οποίος εκτός πάρα πολύ ύφος, κατηγορείται και για ένα έγκλημα, δηλαδή ανυπακοή στον βασιλιά/Θεό Doom.

Inline Image

Αυτό μας δίνει την ευκαιρία να μάθουμε τους κανόνες της νέας αυτής Doom-όσφαιρας. Τη δομή της. Τις επιμέρους περιοχές και το πώς ελέγχονται από διαφορετικούς τύπου σερίφηδες, αλλά πάντα υπό τον έλεγχο του Doom. Όποιος σκεφτεί έστω να τον προδόσει, έχει την χειρότερη ποινή: Ρίχνεται έξω από το τείχος, εκεί όπου καραδοκούν οι εφιάλτες.

Εκτός του επιβλητικού Doom, φανταστικά σχεδιασμένου από τον Εσάντ Ριμπίκ (που κάνει τους ήρωες της ιστορίας να μοιάζουν σα να έχει ο καθένας το δικό του ηρωικό πορτρέτο αντί απλώς καρέ που λένε μια ιστορία), έχει πλάκα να βλέπουμε τι θέση έχει ο κάθε γνώριμος χαρακτήρας εδώ. Ποιοι είναι σύμβουλοι του Doom, ποιοι εχθροί, ποιοι έχουν ο καθένας το τσιφλίκι του, κλπ. (Ο ‘ρόλος’ ειδικά του Galactus σε αυτό το σύμπαν είναι κάτι το εντυπωσιακά όμορφο, και ταυτόχρονα ίσως η πιο προφανής παραπομπή στους τίτλους αρχής -και το χάρτη- του “Game of Thrones”.)

Inline Image

Σύντομα αρχίζεις να συνηθίζεις τη νέα πραγματικότητα και να αναρωτιέσαι τι άλλο παιχνιδιάρικο βασίλειο θα βρεις παρακάτω. Είναι κάπου το 2099; Τι κάνουν οι Avengers; Πού είναι (ποιος! είναι) ο Spider-Man; Τι συμβαίνει με το Μανχάταν; Υπάρχει Planet Hulk; Στο τέλους του 2ου τεύχους έχουμε έναν χάρτη του νέου κόσμου με όλες τις περιοχές- για πολλές από τις οποίες θα εκδοθούν μάλιστα ξεχωριστές μίνι σειρές ή one-shots που θα τις εξερευνούν, μια ιδανική συγκυρία για τη Marvel ώστε να μπορέσει να εκμεταλλευτεί απολύτως τη νοσταλγία των αναγνωστών για παλιότερα σουξέ της, εκδίδοντας εναλλακτικές εκδοχές τους.

Φυσικά όλα θα αρχίσουν να κινδυνεύουν επειδή πάντα σε αυτές τις ιστορίες ‘ψεύτικης πραγματικότητας’ η πρόχερα ραμμένη νέα πραγματικότητα θα αρχίσει γρήγορα να λύνεται και να καταρρέει. Τέτοιου είδους περιπέτειες αποτελούν τρανή παράδοση των κόμικς. Η ίδια η Marvel τις έχει δοκιμάσει πολλές φορές, από το “House of M” μέχρι το πρόσφατο “Age of X”. Ακόμα, η ιδέα (και ο τίτλος) του event αποτελούν μετεξέλιξη του κλασικού, ομώνυμου “Secret Wars” πάλι της Marvel από το 1984, όταν οι μεγαλύτεροι ήρωες της Γης μαζεύτηκαν σε ένα μέρος εκτός πλανήτη ώστε να παλέψουν μεταξύ τους. Πιο απλές εποχές, πιο απλές ιστορίες.

Inline Image

Ή και όχι, βέβαια. Διότι τα σύμπαντα που συγκρούονται αφήνοντας στη θέση τους κάτι νέο είναι επίσης γνωστό trope, με προεξέχουσα τέτοια ιστορία το κλασικό “Crisis on Infinite Earths” της DC, επίσης από τα μέσα των’80ς. Πέρα από την αναγνωστική χαρά του να βλέπεις όλους τους ήρωες στην ίδια ιστορία παλεύοντας όλοι εναντίον όλων, αυτές οι τύπου Crisis ιστορίες δίνουν στις εταιρείες τη δυνατότητα να κάνουν μια γενική καθαριότητα στο σπίτι τους. Η Marvel είχε μπόλικα παράλληλα σύμπαντα, εκ των οποίων τα δύο κυρίαρχα συν το μεγαλύτερο πλέον όλων, δηλαδή το κινηματογραφικό. Υπήρχε η ανάγκη να καθαρίσει λίγο το οποίο και να εναρμονιστούν τα πάντα μεταξύ τους, ώστε ο περιστασιακός αναγνώστης που ήρθε ας πούμε από τις ταινίες, να μη χρειάζεται να αναρωτιέται ποια από τις 17 εκδοχές του ήρωα που μπορεί να βρει, είναι η συμβατή με αυτά που γνωρίζει.

Το “Secret Wars” λοιπόν τερματίζει τη μπουρδουκλωμένη Marvel του 2015, στήνει ένα απολαυστικό “Game of Thrones” παιχνίδι ρόλων, και στο τέλος αυτής της ευθείας κρύβεται ένας ορίζοντας όπου τα πάντα είναι σε μεγαλύτερη αρμονία. Όπου η Marvel θα μπορεί, για το νέο, ενιαίο της σύμπαν που θα προκύπψει, να κρατήσει αυτά που θέλει, και όπως τα θέλει. Εκείνον τον Wolverine, αυτούς τους X-Men, ετούτο τον Spider-Man, τους Guardians of the Galaxy κλπ.

Inline Image

Όλα θα γίνουν πιο απλά μέχρι, φυσικά, να μπλέξουν πάλι. Επειδή… well, την ιστορία με το βάτραχο και το σκορπιό την ξέρουμε όλοι. Οι εταιρείες κόμικς είναι ο σκορπιός και αυτή είναι η φύση τους. Δώστους ένα καθαρό πεδίο και θα καταφέρουν μέσα σε λίγα χρόνια να μπλέξουν ξανά τα πάντα σε κόμπο. Αλλά αυτό θα αργήσει- για τώρα, το “Secret Wars” προσφέρει μια ωραία εναλλακτικής πραγματικότητας ιστορία, μέσα από πρόσωπα και σκηνικά γνώριμα αλλά και τελείως αλλοιωμένα. Και, ταυτόχρονα, τη δυνατότητα στους αναγνώστες να μπορέσουν μετά με καθαρό κεφάλι να δοκιμάσουν ό,τι τους φαίνεται ενδιαφέρον από τις νέες σειρές.

Δεν ξέρω ποιος χαρακτήρας θα θριαμβεύσει σε αυτό το “Game of Thrones” (ή στο κανονικό), αλλά το νικητής θα είναι η Marvel- ακόμα και σε εκείνη την ιστορία που το σύμπαν της καταστρέφεται.