"Αυτόν τον άνθρωπο πρέπει να τον προτείνουμε για άγιο": Ο Αργύρης Μπακιρτζής αποχαιρετά τον Σταύρο Τσιώλη

Λίγα, αλλά απολύτως αληθινά λόγια, από καρδιάς.

Την ημέρα του θανάτου του Σταύρου Τσιώλη, εκτός από τα δικά μας λόγια εκτίμησης και αγάπης, ζητήσαμε και από ανθρώπους που εργάστηκαν μαζί με τον σκηνοθέτη και είχαν τη χαρά και την τιμή να θεωρούνται φίλοι του, να μας πουν ή να μας γράψουν δυο λόγια για τον δικό τους Σταύρο Τσιώλη, όπως τον έζησαν κατά τη διάρκεια της ζωής του και της σπουδαίας του πορείας.

Την ημέρα του θανάτου του Σταύρου Τσιώλη, εκτός από τα δικά μας λόγια εκτίμησης και αγάπης, ζητήσαμε και από ανθρώπους που εργάστηκαν μαζί με τον σκηνοθέτη και είχαν τη χαρά και την τιμή να θεωρούνται φίλοι του, να μας πουν ή να μας γράψουν δυο λόγια για τον δικό τους Σταύρο Τσιώλη, όπως τον έζησαν κατά τη διάρκεια της ζωής του και της σπουδαίας του πορείας.

Ο Αργύρης Μπακιρτζής, μια ημέρα μετά τον αποχαιρετισμό του Σταύρου Τσιώλη, απάντησε στην πρόσκλησή μου, ευγενικός και άμεσος όπως πάντα. Μου ζήτησε να μεταφέρω αυτούσιο το μήνυμά του προς εμένα και τον αποχαιρετισμό προς τον καλό του φίλο και φυσικά δεν υπήρχε κανένας λόγος να αρνηθώ. Όταν τα λόγια προέρχονται απευθείας από την καρδιά, δεν χωράει ούτε επεξεργασία, ούτε διαμόρφωση. Έχεις απλά το χρέος να τα μεταφέρεις για να μπορέσει να τα διαβάσει όσος περισσότερος κόσμος μπορεί, έτσι απλά γραμμένα. Απλά, λιτά και αληθινά.

Κωνσταντίνε, μου ζήτησες να σου γράψω δυο λόγια για τον Σταύρο, που τον κηδέψαμε χθες. Σου μεταφέρω, όσο τα θυμάμαι, τα λόγια με τα οποία τον αποχαιρέτισα στην αίθουσα δεξιώσεων μετά την κηδεία, κατά προτροπή του Χάρη Μιχαλογιαννάκη, βοηθού του Σταύρου και ηθοποιού, στις πρώτες ταινίες που γυρίσαμε μαζί, από τη 'Χουρμαδιά' μέχρι το 'Ας περιμένουν οι γυναίκες':

Ο Σταύρος, πνευματικά ακμαίος και δημιουργικός μέχρι που το κορμί του τον πρόδωσε, ήταν ένας οραματιστής που μας παράσερνε στα οράματά του με έναν τρόπο τόσο διεισδυτικό και θα ‘λεγα δαιμονικό, έτσι που εγώ, οι κοντινοί συνεργάτες του, αλλά και άλλοι άνθρωποι που τον γνώρισαν μόνο απ’ τις ταινίες του, να θεωρώ ότι θα τον κρατήσουμε όσο ζούμε ζωντανό μέσα μας.

Θέλω να τον αποχαιρετίσω με τα λόγια που έβαλε στο στόμα μου να λέω στον δάσκαλό μου αγιογράφο Θεοφάνη, τα τελευταία λόγια της ταινίας του 'Παρακαλώ, γυναίκες, μην κλαίτε', μιας ταινίας αποχωρισμού και αποχαιρετισμού, της Αρκαδίας, της πραγματικής αλλά και της συμβολικής. Μην το πάρετε στα σοβαρά, αλλά μην το πάρετε και στα αστεία: "Αυτόν τον άνθρωπο, Θεοφάνη, κανονικά πρέπει να τον προτείνουμε για άγιο".

Στην κεντρική φωτογραφία, Βασίλης Καψούρος, Σταύρος Τσιώλης και Αργύρης Μπακιρτζής, στο δρόμο προς την Πελοπόννησο, γυρίζοντας τον 'Χαμένο θησαυρό του Χουρσίτ Πασά'.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:

Ο Σταύρος Τσιώλης ήθελε απλά μια θέση στο δημόσιο
Μέσα από τις ταινίες του Τσιώλη φτιάχτηκαν παρέες
Ο Σταύρος Τσιώλης ήθελε μόνο να κουβεντιάζετε
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ